Alledaagse dingen: de fiets

De fiets zit met een kettingslot vast aan een lantarenpaal en ligt half op de stoep, half op de weg. Het is een modern geval. Een dik frame, dikke banden stevige wielnaven Een forse dubbele standaard en zo’n vervoersrekje voorop. Maar al die stevigheid, al die stoerheid, heeft niet kunnen voorkomen dat hij daar nu ligt. Zwart en glimmend.
De voorkant is zo te zien door een of meer auto’s overreden. Het wiel is plat, de voorvork is scheef. De achterkant is ook te pakken genomen, vermoedelijk door geïrriteerde voetgangers. Kapotte spaken, een verdraaid spatbord en een loshangend achterlicht.

Ooit  was deze fiets saai en foeilelijk. Nu geeft het verval hem nog iets persoonlijks.

Alledaagse dingen: Poetsen

De taak van de poetsvrouw leek eenvoudig. Poetsen. Maar voor een vrouw van haar postuur was het soms toch te hoog gegrepen. Ze was 1 meter 40 lang en tenger. De bovenkanten van de kasten zag ze niet. De plafonds lagen buiten haar bereik. De spinnenwebben leken het eeuwige leven te hebben.

De vloer kon ze moeiteloos opschonen, behalve als er zware meubelstukken op stonden. Die kreeg ze met geen mogelijkheid verzet.

Onder de bank, een half-plompe 3-zitter, verzamelde zich het huisvuil. Ze ontdekten het bij het ontruimen van de woning.

Potloden, punaises, knikkers, een verpakt snoepje, wat muntjes. Eén rode M&M, teennagelknipsels. Onduidelijke dingen waarvan ze niet wilden weten wat het ooit waren. Plukken stof, bolletjes, rolletjes, vlokken, één zelfs in de vorm van een muis.

En een ketting met een hangertje, het bewijs van een liefde die er niet meer was.

Alledaagse dingen: Vlekken

De vloer is van hout. Eiken parket.

Ooit was het gelakt, maar om de plekken waar nog lak zit te vinden moet je goed zoeken. Het ziet er niet naar uit dat de bewoners zijn overgestapt op onderhoud met vloerwas. Het lijkt er meer op dat onderhoud erbij ingeschoten is.

Midden in de kamer, nee, iets terzijde van het midden, bij de piano, zit een witte vlek op de vloer. Het lijkt alsof iemand met typ-ex een ezeltje heeft willen schilderen. Een piepklein ezeltje, twee centimeter van kop tot staart.

Getekend door iemand met een piepklein talent.

Als de bewoners zich om de vloer hadden bekommerd, hadden ze het ezeltje vast verwijderd. 

Of is het gemaakt door een geliefd maar verloren kind?