donderdag 3 mei 2012

Verval


Ik ben geen jonge bloem meer. Het is meer dan vijftig jaar gelden dat ik ben ontsproten. In alle redelijkheid mag ik aannemen dat ik de eerste helft van mijn leven al een tijdje achter me heb liggen.
Ik vind dat geen probleem, maar zie en voel de invloed van de tijd wel degelijk. Wat ooit strak was is wat losser, wat ooit sterk was is wat zwakker, wat ooit dun was is wat dikker. Ik zie en voel en hoor dingen anders. Niet meteen slechter of beter, anders. De ervaring voegt wat toe, de veranderde fysieke eigenschappen beïnvloeden de waarneming en ook de verwerking van prikkels.
Ik zie er ook schoonheid in.

Laatst was ik op de Keukenhof en zag de ontwikkeling en het verval in de bloemen, en zag een parallel met mijn eigen veroudering. Wat ooit strak was is wat losser, wat ooit sterk was is wat zwakker. Blaadjes verkleuren, krijgen andere vormen, verrimpelen en hebben minder weerstand tegen de zwaartekracht.
Ook hier zag ik schoonheid in.

Ik hanteerde mijn fotocamera vol enthousiasme, fotografeerde alleen de verouderde bloemen, en vroeg ook van mijn gezelschap bewondering voor wat ik zag.
Mijn dag was goed.
Totdat ik de onderhoudsdienst in actie zag. Daar reden ze met hun kruiwagens. Daar liepen ze met hun emmers. R├╝cksichtslos knipten ze alle bloemen af die tekenen van verval te zien gaven.
Het bood me een wijze les. Ik moet voorzichtig zijn met het trekken van parallellen en met beeldspraak.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten