donderdag 27 maart 2014

Spelen met gelnagels

Gel
Nagel
Gelnagel
Nagelbijten
Na gelbijten nagelbijten
Gelnagelbijten
Na gelnagelbijten nagelbijten
 


zaterdag 15 februari 2014

Crypto-seksisme en meer






Op een partijtje raakte ik betrokken bij een gesprek waarbij mijn buurvrouw een paar keer haar borst beklopte, zeggende dat ze zelfstandig ondernemer in de sociale sector was. 
Ik vroeg naar de aard van haar bedrijfje.
Prompt bleek ik in haar ogen een crypto-seksist te zijn. Want alleen vrouwen worden gezien als collegaatje of eigenaar van een bedrijfje of bureautje. De verkleinende trap wordt alleen bij vrouwen toegepast.
Zulk een lullige vorm van seksistisch taalgebruik is me eigenlijk vreemd. Het was de aard van het werk dat ze deed, die me deed vermoeden dat de bedrijfsomvang beperkt zou zijn.
Aldus repliceerde ik ook, daaraan toevoegend dat het blote feit dat zij een vrouw was mij geen ruk interesseerde. 
Hiermee reduceerde ik de kans om van deze toevallige ontmoeting nog iets spannends te maken overigens wel tot nul.


De illustratie is afkomstig van: http://wendykroy.wordpress.com

maandag 25 november 2013

Feestjes en genredwang



Een vriend van me werd vijftig en wilde dat groots vieren. Maanden geleden kreeg ik de uitnodiging voor zijn feestje.


Het was nog niet zo makkelijk te regelen dat ik kon gaan. Het was ver, ik moest met een trein of een vliegtuig of met allebei of met nog meer. Het was een heel weekeinde, en ik moest dingen afzeggen en regelen. Maar een vijftigjarige vriend verdient aandacht, dus ik deed wat ik moest doen. Ik maakte boekingen en afspraken.

De dag van het feest naderde en mijn agenda liep vol. Voller dan hij in tijden geweest was, voller dan ik wilde, zelfs voller dan ik aankon. Ik moest schuiven en schipperen. Mijn familie en nachtrust weken onder protest voor allerlei verplichtingen. De laatste vrije ruimtes werden onvrije ruimtes. Het leek alsof alles en iedereen, waaronder ikzelf, het op het feestweekeinde voorzien had.

De dag van het vertrek kreeg ik nog driehonderd bladzijden verplicht leesvoer voorgeschoteld. Die kon ik misschien wel in de bus of de trein of het vliegtuig of in bed lezen.


Ik had nauwelijks tijd om afscheid te nemen van mijn familie, en dook meteen in de teksten. Gelukkig was het niet saai, alleen maar veel.

Uiteindelijk was ik waar ik moest zijn. De halve dag was verstreken, maar ik had nog wat tijd voor het feest begon. Met een stapel stukken nestelde ik me op mijn hotelbed.


Het past bij de aard van dit stukje om het feest al slapend te missen.